23-11-06

VADERLANDSE OORDEN EN WOORDEN


In het vaderland moet je de weg naar de leegte en het niets terugvinden. Als je die oorden en hun woorden hebt teruggevonden moet je waarschijnlijk aan de wederopbouw beginnen. Het moet een soort van Wirtschaftswunder worden. Een wonder van de verbeelding. Daar zullen geen ontslagen vallen. Er rijden trouwens geen Volkswagens rond. Gerichte mobiliteit is er overbodig. Zul je er vrouwen kussen, vreemde huid strelen, juichend in het rond springen? Dat is nog maar de vraag. Ernst is je vreemd, Martin Pulaski, ook al kun je goed klagen en krijg je soms hoofdpijn van je eigen gezeur. In het vaderland moet je veel slapen. Je bent moe en je hebt allerlei klachten. Mensen in kamers, kantoren en op straat vallen je lastig met hun aanwezigheid. Ze zijn gemaskerd, je kent hun beweegredenen niet. Soms komen ze op je toe en vragen je geld of diensten. Anderen spuwen op de zitjes in de metro. Dat is niet de leegte en dat is niet het niets naar waar je moet terugkeren. Als je die oorden en woorden hebt teruggevonden kan er geen spoor van walging meer zijn. Nu lijk je op een kip zonder kop. Niet als je in de spiegel kijkt. Maar als je jezelf bedenkt. Ja, jezelf bedenkt in de toestand waarin je nu verkeert. Een kip zonder kop, maar wel moe en ten prooi aan hoofdpijn. Slachtoffer van slechte bedoelingen en boosaardigheid. Vanuit dat geometrisch punt vertrekkend, als je het vindt, laat je slechte mensen achter en spelen goede en slechte bedoelingen geen rol meer. Het is een open ruimte, zoals een open plek in een bos, waar plotseling de zon op schijnt. Je bent er welkom. Ik weet dat ik je er zal vinden. En jou ook. Het klinkt allemaal minder erg dan het is. Neen, ik maak een grapje. Het is allemaal minder erg dan het klinkt.

Commentaren

tra la la zoals een open plek in een bos: tra en Martin, ik mag er niet aan denken, ik hoop dat ik verkeerd lees, dat je enkel aan je gewone kwalen lijdt en niet weer eens door elkaar gerammeld bij nachte op een stedelijke tra.

Gepost door: marc tiefenthal | 24-11-06

Reageren op dit commentaar

ooh la la tra, dat ken ik uit kruiswoordraadsels. neen, marc,die open plek is de openheid van de verbeelding, of de openheid van het kunstwerk, zo zouden we het ook kunnen noemen. ik dacht aan een zenachtige toestand, die ik leegte noem. vanuit die niet-plaats vertrekken... en misschien stel ik me enigszins elitair op, maar dat is niet de bedoeling. het blijft wel waar dat heel wat mensen mij fysiek en moreel gekwetst hebben en dat daardoor mijn aangeboren optimisme wat geslonken is. maar ik heb het leven en de mensen nog altijd lief.
voor de rest zal het wel najaarsmoeheid zijn...

Gepost door: martin | 24-11-06

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.