15-11-06

JACK KEROUAC EN DE OUDE DUIVEL

san francisco,mexico,jack kerouac,malcolm lowry,poetisch proza

Doodshoofd van Jose Guadalupe Posada

De oude jonge man met de pet is op weg naar de regenboog in het Westen. Zijn huid is de huid van Adam in de eerste hagel, storm en sneeuw. God, vraagt hij, hoeveel kleuren zijn er onder uw zon, hoeveel mazen in uw net? Terwijl toestellen flitsen om zijn aftakeling voor eeuwig aan banden te leggen.

De jonge oude man met de pet is op weg naar de begrafenis van een junkiemeisje in Mexico Stad. Doodskoppen van suiker lachen hem vanuit etalages volmondig toe. Hij zucht als iemand in doodsstrijd als hij marmeren trappen beklimt en terugdenkt aan de dagen van dwaze misverstanden, kalverliefdes en andere vormen van onzalig nietsnutten.

De jonge oude man met de pet is op weg naar een bijeenkomst van ongeschoeide karmelietessen die zijn Boek willen horen. Aan de voet van Twin Peaks in de mist zit een oude onbekende meester met een ratelslang. Kom, zegt hij, ik heb op je gewacht, je bent moe, laten we ons Lazarus drinken. Je reis is ten einde. Je speeksel is op.

Trouwe bezoekers van hoochiekoochie herinneren zich dit fragment – oorspronkelijk gepost op 28/8/2006 - misschien nog. Vanwege de spam heb ik dit, jammer genoeg samen met het commentaar, moeten wissen. Ik wilde dit poëtisch proza echter niet verloren laten gaan, en daarom plaats ik het hier opnieuw. Nu kan ik er ook even bij vermelden dat ik mijn inspiratie gehaald heb bij Jack Kerouac (Mexico City Blues, met het ongeëvenaarde “The wheel of the quivering meat conception / Turns in the void expelling human beings…” en dan volgt een opsomming van een hele resem andere wezens), en Malcolm Lowry (Under The Vulcano). Voorts zijn er in dit stukje indrukken van een verblijf in San Francisco verwerkt. Twin Peaks verwijst niet naar de tv-serie van David Lynch maar naar een wijk in de stad aan de Stille Oceaan, waar beats en hippies zich zo thuisvoelden.

Commentaren

voetnoot bij jack kerouac en de oude duivel Jack Kerouac from Mexico City Blues

211th Chorus



The wheel of the quivering meat conception

Turns in the void expelling human beings,

Pigs, turtles, frogs, insects, nits

Mice, lice, lizards, rats, roan

Racinghorses, poxy bucolic pigtics,

Horrible unnameable lice of vultures

Murderous attacking dog-armies

Of Africa, Rhinos roaming in the jungle,



Vast boars and huge gigantic bull

Elephants, rams, eagles, condors,

Pones and Porcupines and Pills –

All the endless conception of living beings

Gnashing everywhere in Consciousness

Throughout the ten directions of space

Occupying all the quarters in & out,

From supermicroscopic no-bug

To huge Galaxy Lightyear Bowell

Illuminating the sky of one Mind –

Poor! I wish I was free

Of that slaving meat wheel

And safe in heaven dead

Gepost door: martin pulaski | 15-11-06

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.