13-11-06

EEN ZWERVER KOMT THUIS


casa de serralves

De rusteloosheid zit me in het bloed. Ik ben graag thuis tussen mijn boeken en mijn muziek en ik breng veel tijd door aan mijn computer, werkend aan oude en nieuwe teksten, of contacten onderhoudend met mijn cyberspacevrienden. Vroeger zat ik graag aan een tafel met een boek en potloden. Al lezend onderstreepte ik en schreef uitspraken die me troffen over in een werkschrift. Dat was grondstof voor mijn eigen schriftuur. Nu gebeurt het nog maar zelden dat ik met een boek aan tafel zit en nog minder dat ik zinnen onderstreep. Ik vind het zin-loos en nutteloos, haast compulsief gedrag. Als ik nog lees is het vooral in bed. Aan tafel eet en drink ik wijn, en als er bezoek is praat ik ook wel wat. Maar van thuis blijven is de pret af. Genieten van de hierboven genoemde bezigheden doe ik niet langer. Zelfs de beste film op dvd gaat me al snel vervelen. Een volledige cd beluisteren is onbegonnen werk. Na drie songs heb ik het wel gehoord. Meer van hetzelfde! Bespaar mij het cocoonen. Het zwerven zit me in het bloed. Ik wil weg van huis. Het liefst verblijf ik in een hotelkamer. Daar kom ik eindelijk wat tot rust, daar slaap ik enige uren aan een stuk. Ja, ik cocoon in een hotelkamer, en zelfs in een metrostation. Ik houd van het flaneren in een nog niet kapotgeflaneerde stad. Ik verplaats me wel graag met metro en tram, desnoods zelfs met de bus, maar wat ik echt boven al verkies is te voet gaan. Dat is in mijn ogen de beste manier om een stad of een land te verkennen. De voorbije dagen in Porto heb ik mijn schoenzolen niet gespaard. Het is een heerlijke stad om in te wandelen. Vervallen, maar schrijnend mooi van (oude) architectuur. ’s Middags de geur van gebakken vis en altijd – ook al hoor je hem niet echt – de droeve klanken van de fado. Beleefde, bescheiden, wat schuchtere mensen. Ze spreken stil, alsof ze zich enigszins schamen voor hun aanwezigheid. Het katholicisme heeft er zijn akelige sporen getrokken, maar ook de kerken, vaak parels van barokkunst, baden in het helderste licht van de Atlantische Oceaan. Overal waar je kijkt zie je azulejo’s – en bovenal in het São Bento station -, een troost voor het te veel gelezen en geleden hebbende, vermoeide oog.

Terug in België, in Brussel: de duisternis hier is wat mij meteen opvalt, de terneerdrukkende duisternis en pas daarna de vochtige kou. Je hele appartement is al na een week afwezigheid een vreemde plek geworden, vijandig aan je lichaam. Het is gaan toebehoren aan die donkere wereld van vocht, kou. Het heeft iets vijandigs gekregen. Net als veel inwoners van dit land is het niet gastvrij, zelfs niet jegens zijn oude vertrouwde bewoners, die het nochtans koesteren en zelfs met liefde bejegenen. Misschien is het appartement zich bewust van mijn ontrouw, van mijn diepe wens om het voor altijd de rug toe te keren en een zwervend bestaan te gaan leiden. Mijn kamers mogen echter op twee oren slapen: gebrek aan financiën, zwakte en vermoeidheid kluisteren mij gemiddeld veertien uur per dag aan ze vast. Tussen hun muren ontvang ik nieuwe woorden en luister ik naar soul, blues, country, en voortaan ook fado of bekijk ik nog een keer Days Of Heaven. De straten van mijn stad ontwijk ik zoveel mogelijk. God die niet bestaat, laat het maar regenen op de slechte mensen!

Foto: Martin Pulaski,
Casa Seralves in Porto.

Commentaren

Thuis Welkom thuis, Martin. Ik ben blij dat ik je terug kan lezen.
Sedert meer dan een jaar (ik weet niet exact hoe lang) kom ik hier bijna dagelijks langs. Mag ik, ter ere daarvan, een koffie drinken op jouw gezondheid? (voor sterkere drank vind ik het nog een beetje te vroeg)
Gezondheid!

Gepost door: Evy | 14-11-06

Reageren op dit commentaar

Porto rood of wit Zit onrust in het bloed? Kan enkel een bloedonderzoek hierover uitsluitsel bieden? Je kan er niet meer (rustig) bij gaan zitten, lezen en schrijven. Je kan ook niet op straat. Je zit dus vast. Het heeft iets van een gevangenis. O jee.

Gepost door: marc tiefenthal | 14-11-06

Reageren op dit commentaar

thuis = gevangenis Evy, bedankt en gezondheid. Ja het is nog vroeg.
Marc: het is erger dan een gevangenis, maar tegelijk minder erg. Een soort van double bind, denk ik. Als ik nog eens een Engelse uitdrukking mag gebruiken?

Gepost door: martin | 14-11-06

Reageren op dit commentaar

hoe verschillend mensen zijn Ik treed graag eens naar buiten om andere sferen op te snuiven en kunsten te gaan verkennen maar kom des te liever weer naar mijn vertrouwd nest dat me steeds weer glimmend ontvangt.
Fijn voor jou martin dat je de gelegenheid hebt veel te kunnen reizen en dat je er mateloos van geniet.
Porto heeft ook wel een soort cocoonig in zich; is toch ook een studentenstad, niet ?
En wat fijn dat ginds een De Cordier (onze Ronsenaar) te vinden is. Eén van mijn geliefde aktuele kunstenaars; hier in 't SMAK is hij ook gegeerd met een paar werken.
Hopelijk vind je thuis je draai terug....
groetjes
Iris

Gepost door: Iris | 14-11-06

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.