10-10-06

ANNELIES BECK EN MY SUMMER OF LOVE

feest,ballingschap,politiek,kamertjeszonden,film,fotografie,pawel pawlikowski,ryszard lenczewski,landschappen,herman heijermans,annelies beck,pop,gent,brussel,wijn,antwerpen,feesten,zomer,summer of love,bv

Dat gezeur over politiek moet maar weer eens ophouden. Het is genoeg geweest, hier in dit logboek althans. Er is geen reden om feest te vieren in dit land. Alleen in Antwerpen en Gent en op nog een paar plaatsen. Een beetje feest. Festen. Een half glas lauwe witte wijn op de stasis. Een mooi Grieks woord, dat wel. Voorlopig kruip ik weer in mijn vroegere huid van apolitieke anarchist, of hoe zal ik mezelf in deze context definiëren? Toch wil ik eerst nog mijn verontschuldigingen aanbieden aan de zes dames die vorige zondag mijn stem kregen. Onrechtstreeks – en vooral onvrijwillig - heb ik getwijfeld aan hun intelligentie, door mijn ergernis over het feit dat wij niet kunnen stemmen op bekwame, intelligente, meertalige politici. Die ergernis blijft, maar ik wil graag duidelijk maken dat ik niet twijfel aan de bekwaamheid en de intelligentie van deze vrouwen. Ik twijfel niet maar ik ben ook niet zeker. Een verwarrende state of mind.


Een halfglas lauwe witte wijn, schrijf ik. Maar neem van me aan dat ik veel zin heb om na een lange, zelfgekozen ballingschap – sinds 1991 woon ik in Brussel – naar mijn geboortestad Antwerpen terug te keren, of anders naar het lieflijke Gent, waar het alle dagen feest lijkt te zijn, ook al duren de officiële Gentse Feesten maar een tiental dagen. Voorlopig blijf ik echter in deze oude woning mijn bitterheid koesteren en twijfelen en vragen stellen en plechtig doen.
Voorlopig zeur ik niet meer over politiek. Ik keer terug naar mijn oude thema’s, letteren, muziek, ziekte, dood, vriendschap, liefde en Bonanza.

Gisteren zag ik Joaquin Phoenix in de huid van Johnny Cash. I Walk the Line, geen meesterwerk, maar goed voor twee uur genieten van het acteertalent. Wat gaf die film me zin om mij vol te stoppen met amfetamine en als een jonge dwaas door de straten van mijn stad te rennen, zomaar, nergens heen, met in mijn hoofd de echo van Echo & the Bunnymen, come to my rescue!

Zondagavond laat, nog euforisch van mijn moreel verantwoord stemgedrag, genoot ik van My Summer Of Love van Pawel Pawlikowski, een mij onbekende regisseur, met twee ook weer uitstekend acterende jonge actrices, mij even onbekend. Een film navertellen is niet mijn grootste gave en het heeft ook geen zin. Zeer indrukwekkende fotografie, dat kan ik wel gezegd krijgen, van de Poolse director of photography – ik gebruik bewust de Engelse term - Ryszard Lenczewski. De film is voor een groot deel in zonovergoten, glooiende landschappen gedraaid. Landschappen of niet, ik koester de kamertjeszonden, om het woord van Herman Heijermans nog maar eens een keer te gebruiken. Vanuit mijn kamer de weids uitgestrekte landouwen aanschouwen, dat is voor mij het tweede grootste - denkbare - genot.

 

feest,ballingschap,politiek,kamertjeszonden,film,fotografie,pawel pawlikowski,ryszard lenczewski,landschappen,herman heijermans,annelies beck,pop,gent,brussel,wijn,antwerpen,feesten,zomer,summer of love,bv

Nu rest mij alleen nog even de naam Annelies Beck te noemen. Dat schijnt zoekers aan te trekken. Dat heb ik op de blog dorstig gelezen, waarvoor mijn dank. Nu afwachten of deze strategie wat oplevert. Ik vrees echter dat mannen - of dames - die kicken op mevrouw Beck helemaal niets zullen voelen voor de mooie meisjes uit 'My Summer Of Love'.

---

Foto's uit: My Summer Of Love van Pawel Pawlikowski

Commentaren

the roots Oké Martin, geen woord meer over politiek, akkoord

Zodoende, wat te denken over The Killers, rootsrock van mormonen, kan dat? Vertel het ons, professor.

Gepost door: marlon | 10-10-06

Reageren op dit commentaar

Annelies Beck ik zal haar naam hier nog eens herhalen; Annelies Beck.
extra hulpje.
de zon schijnt Martin, geniet er van, minstens voor 1 seconde.

Gepost door: Evy | 11-10-06

Reageren op dit commentaar

dag martin Wij zagen Summer of Love al een hele tijd geleden in één van onze betere filmzalen , de Gentse Studio Skoop en wij hebben er ook mateloos van genoten.
Zoals je zegt puike fotografie en talentvolle prestaties van de twee jeugdige protagonisten.
En vooral de verrassende eindplot wist ons te imponeren. Ik hou van films met een verrassend einde; en die hoeft zeker niet altijd happy te zijn.
Iris

Gepost door: Iris | 11-10-06

Reageren op dit commentaar

happy marlon, natuurlijk mag dat, waarom niet? Low, dat zijn ook mormonen. pere ubu (of toch david thomas) is of was een getuige van jehovah. prince ook, geloof ik. gisteren hoorde ik iets van the lords of altamont, ik weet niet wat ik daar moet van denken. lugubere kerels denk ik. alles niemand leed berokkenen mag het allemaal. vind je niet?
en heb je mij nu gezien op 0110 of niet?

iris, gelukkig was dat einde niet te tragisch (maar mag ik dat wel verklappen). een tragisch einde mag natuurlijk ook, en het had best gekund, maar ik vond het beter zoals het nu was, zo bijna-tragisch.
ja, ik beken dat ik niet meer zo vaak naar de bioscoop ga. daar komen die landschappen natuurlijk pas echt tot hun recht. ik moet mijn leven verbeteren!

Gepost door: martin | 11-10-06

Reageren op dit commentaar

zon evy, ik geniet 24/7 uur van de zon. je hebt overigens ook de prachtige julian beck, beck zonder meer en natuurlijk de virtuoze gitarist jeff beck (shapes of things), en last but not least samuel beckett.

Gepost door: martin | 11-10-06

Reageren op dit commentaar

zon de zon was nog niet wakker zonet.
maar van waar ik nu zit hoef ik me maar even om te draaien en zie ik dat dat niet lang meer zal duren.
Variatie's van Beck, dat klinkt als muziek, misschien krijg ik daarvoor wel enkele seconden, vandaag, om vast te houden. Of neem ik die.

Gepost door: Evy | 12-10-06

Reageren op dit commentaar

:)

Gepost door: annumi | 17-10-06

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.