08-10-06

DE HERFST VAN DE MOOIE VROUWEN

anderlecht,stemmen,verkiezingen,vrouwen,identiteit,veranderen,wafels,exotica,stem,guillaume bijl,despina,ryan adams,voodoobilly,identiteitskaart,kunst,performance,conceptuele kunst,memento,christopher nolan,namen,handen wassen,belgie,huisdokter

Omstreeks 2.20 uur ben ik uiteindelijk, na veel getreuzel en gedoe, mijn stem gaan uitbrengen. Ik had eerst goed de folder met de instructies gelezen, zodat ik niets verkeerd zou doen. In het stembureau, een zaaltje van het Anderlechtse voetbalstadion, werd ik vriendelijk bejegend, ondanks of dankzij het rode westernhemd dat ik voor de gelegenheid had aangetrokken. Ik had dat ook al aan bij het concert van Ryan Adams, vorige donderdag. Hiermee is bewezen dat het kledingstuk geschikt is voor zeer uiteenlopende gelegenheden, waarvoor mijn dank aan een winkeltje in Budapest dat Voodoobilly heet. Als je een winkel al kunt bedanken?


Dat ik geen identiteitskaart bezat werd als de normaalste zaak van de wereld beschouwd. Wellicht heeft de helft van het Anderlechtse kiespubliek geen identiteitskaart. Op elke hoek staan dieven op de uitkijk. Het kleinood is zeer in trek, meer dan vlijmscherpe messen en fonkelende diamanten. Heden ten dage wisselen mensen graag van identiteit. Zo’n kaart is dan een noodzakelijk attribuut. Maar dat allemaal terzijde.
Ik moest de brief waarin zwart op wit en in kleur te lezen viel wie ik ben even afstaan en mocht me dan naar het stemhokje begeven. Meteen gingen mijn gedachten naar mijn oude vriend Guillaume Bijl, die ooit op een van zijn tentoonstellingen stemhokjes van over heel de wereld bijeenbracht. In mijn eigen stemhokje probeerde ik het scherm aan de praat te krijgen met mijn rechterwijsvinger, zonder enig resultaat. Ik wilde al mijn beklag gaan doen, maar dan herinnerde ik mij gelukkig weer het foldertje: je moest gebruik maken van een elektronisch potlood! Zo heb ik toch geen gek figuur geslagen. Ik had op voorhand de namen en de nummers van de lokale politici op mijn linkerhand geschreven, een beetje in navolging van de protagonist uit Christoper Nolans Memento (met mijn geheugen gaat het ook niet altijd even goed; stel dat ik in een vlaag van vroegtijdige dementie met mijn potlood een cirkel zwart zou hebben gemaakt naast de naam van zo’n vermaledijde blokker!, maar het is waar, dan moet je het al heel erg zitten hebben).

Ik heb mijn handen al een paar keer gewassen. Voor het eten, na het eten. Ja, tijdens het weekend nemen wij de Spaanse gewoonte aan van om drie uur te lunchen. Voor het plassen, na het plassen, enzovoort enzoverder. Maar het zal wel inkt van goed kwaliteit zijn want de namen en de nummers staan nog altijd goed leesbaar op mijn linkerhandpalm. Ik zal ze even overschrijven voor de nieuwsgierigen onder u:

9. Elke
21. Hilde
27. Kristel
30. Leila
38. Despina
45. Fadila

U ziet het, of u ziet het niet: het zijn allemaal vrouwen, drie Nederlandstalige, drie Franstalige, mijn stem netjes verdeeld over twee van onze taalgemeenschappen. De Franstalige dames hebben echter exotische namen, ze zullen wellicht van vreemde origine zijn. Mooi zo! Perfect! Hoe exotischer België wordt, hoe beter. Voor de rest zijn ze even Belgisch als u en ik. Wie weet trouwens wat de essentie van het Belg zijn is? want ik weet het niet hoor. Lange tenen, grote oren, kaalhoofdigheid, vroegtijdige dementie? Water uit het kraantje? Jean-Claude Vandamme? Guillaume Bijl? Tom Boonen? Paul-Henri Spaak? Zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan, ik ben heel goed in opsommen en vragen stellen.

Ik ben tevreden over de stem die ik heb uitgebracht. Stem? Het zijn zes stemmen, zoals in de goede oude tijd, toen het aantal stemmen dat je kon uitbrengen rechtevenredig was met je rijkdom. En terwijl jij als man ging stemmen voor tientallen andere mannen bleef moeder de vrouw lekker thuis om wafels te bakken. Of niet soms? We mogen daarom niet klagen: we zijn er sindsdien enorm op vooruitgegaan. En toch klagen we en willen we dat de dingen veranderen. Wat willen we dat verandert? Op de terugweg kwamen we onze huisdokter tegen. We bleven even praten. Denk je dat er nu iets zal veranderen, vroeg hij. Ik vroeg me af aan wat hij dacht dat er zonodig moest veranderen. Laten we het hopen, antwoordde mijn levensgezellin. Wat bedoelde zij daar eigenlijk mee? Hoe beter wij elkaar kennen, hoe slechter wij elkaar kennen. Dat is een feit. Niemand kent niemand. Misschien moeten we dat eens proberen te veranderen.

Van die zes vrouwen voor wie ik heb gestemd is Despina de mooiste. Toevallig heeft ze ook de mooiste naam. Ik hoop dat ik haar ooit leer kennen. Ik hoop van u hetzelfde.

Commentaren

in stemming Je kan inderdaad als progressief stemmen voor het behoud van de huidige toestand. De toestand zoals die sinds 3 jaar in je geboortestad is, bijvoorbeeld. Overigens, ga eens piepen op Tieftalen, heb net een open spiekbriefje aan de Winter gepubliceerd. Men zegge en schrijve het voort.

Gepost door: marc tiefenthal | 09-10-06

Reageren op dit commentaar

antwerpen Ja, Marc, voor Antwerpen heb je gelijk. Wat daar nu is gebeurd (en in Gent), is een grondige reden om feest te vieren. Maar diepe schaamte maakt zich van me meester als ik zie dat de kleine Vlaming het blok alweer 5% groter heeft gemaakt.

Gepost door: martin | 09-10-06

Reageren op dit commentaar

zeep de combinatie van zeep en een washand en goed wrijven, die helpt.
Dag Martin, ik las hier mooie dingen.

Gepost door: evy | 09-10-06

Reageren op dit commentaar

so long ago evy, dat is lang geleden!
bedankt voor je wijze raad, ik heb dat echter al ik weet niet meer hoeveel keer gedaan en de namen staan er nog steeds op. Wel niet meer zo goed leesbaar. Despina kan ik nog altijd lezen. Ik zal vanavond ether proberen (maar maak je niet ongerust, ik inhaleer niet).

Gepost door: martin | 09-10-06

Reageren op dit commentaar

:-) martin, ik hoop voor jou dat velen hetzelfde gevoel als jij voor Despina hadden en dat je ze in de toekomst in een tête-à-tête kunt begroeten.
Mijn partner heeft ook vrouwvriendelijk gestemd; hij heeft ze allemaal een bolletje gekleurd (van dezelfde lijst wel te verstaan) en ik koos ook voor een front-vrouw. Hier in Gent stemt men niet zo up to date, 't is nog met potlood.
BTW ik ben heel trots om mijn progressieve stadsgenoten !
Iris

Gepost door: Iris | 09-10-06

Reageren op dit commentaar

gent Iris, een mooie stad is dat. Ik heb zin om ook in Gent te komen wonen. Al langer dan vandaag trouwens. Ik ben ervan overtuigd dat ik dan wat meer contact zou hebben met mijn medemens.

Ik geef mijn stem aan vrouwen omdat ik denk dat zij beter met macht kunnen omgaan (er zijn wel uitzonderingen natuurlijk, iedereen herinnert zich het geval Thatcher).

Gepost door: martin | 10-10-06

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.