11-07-06

VOOR EN NA DE REGEN 5

pop,popcultuur,vriendschap,blues,pannenhuis,pink floyd,garelli,bilzen,jazz bilzen,flower power,free jazz,poezie,slam,pillen,gin,heilig,woord,kussen,brugge,liefjes,ouders,antwerpen,piper at the gates of dawn

Opgedragen aan Syd Barrett, in memoriam.


5.

Henry zit weer achterop mijn gele Garelli, we rijden door Sledderlo om de show te stelen. Niets is gelukzaliger dan de wind in je haren, vooral als je net East West hebt gekocht voor honderd frank, & zo de Chicago blues hebt ontdekt. Met geschaafde ellebogen & handen - want natuurlijk zijn we gevallen met die brommer - moeten we nu naar Bilzen. Als we tenminste geen tetanus krijgen, zegt Henry's vader, die onze wonden grondig ontsmet. Bilzen, waar flower power, free jazz & orale poëzie de lucht verluchten, zoals in de middeleeuwen monniken met manuscripten deden. We drinken gin & slikken hoesttabletten. De kleine Johannes heeft een lief uit Holland. Ze legt me uit wat een knaak is. Eindelijk een heilig woord, denk ik, maar alleen uit haar mond, weet ik nu. Ook ontdekten we waarvoor scholen dienden. Om er in te breken, te roken, gin te drinken, op de tafels te slapen. & 's morgens het hoofd te verfrissen onder een kraantje in de toiletten.
Ik heb aan zee een heerlijk meisje leren kennen. Pauline blijft me drie lange dagen kussen. & dan zegt ze opeeens, jij past meer bij hààr, dat kotsende meisje daar, een schoonheid, die luistert naar de naam Claudia Chauchat. Terwijl Zager & Evans hun sentimentele science-fiction spuien neemt ze plaats op mijn schoot en vult mijn mond met haar zure tong tot ik bijna overga tot ontbinding, klaar voor Gods Laatste Oordeel. Daarna vervloekte Claudia mijn ziel, omdat ik 's avonds, als zij in een tapijtenwinkel moest werken Anny door de zee gezouten verhaaltjes vertelde. Anny's ouders, een bakker & zijn vrouw, wilden mij in een Brusselse gevangenis zien zitten. Dank je Anny, je hebt me niet verraden. Een altijd boze Claudia Chauchat klom een paar jaar later 's nachts uit het raam, om te gaan zuipen & zich aan mijn kameraden aan te bieden, maar ze viel, brak haar benen, en verdween uit het beeld. Claudia, alleen met jou sta ik op een foto met een stralend wit Levi's jasje aan.

Pink Floyd in 1968 in het Pannenhuis in Antwerpen met Lucas & de kleine Johannes. Belletjes hangen klingelend op onze borst. We hebben veelkleurige zijden sjaaltjes van onze moeders aan & roze & rode fluwelen jassen. Als we slapen eten we margrieten & tulpen en overdag kussen we de zomerregen.


Epiloog.

Overal waar ik kom breng ik de geur van de scheepvaart met mij mee en laat ik een spoor van jullie liefde, waanzin & doodsverachting achter. Om mijn hoofd blijft het klinken van koebellen in Zwitserse weiden & waarom is dat? Omdat niets heiliger & eenzamer kan klinken, een geluid uit de eeuwigheid, dat de eeuwigheid afzweert. Dat eeuwigheidsgeluid - en nog veel meer - hoor ik ook in The Piper At the Gates At Dawn en in de twee echte solo-elpees van Syd Barrett. Hij heeft zijn 'toren' nu voorgoed verlaten, op jongere leeftijd dan 'Scardanelli'.

Commentaren

olala Dr Rock 'n roll, dit is wel een hete loeier van een tekst, bloedmooi & droef.

mv

Gepost door: marlon | 11-07-06

Reageren op dit commentaar

wauw! martin, hier geef je de lezers wel één en ander mee hoor!
prachtig!
loretta

Gepost door: loretta | 11-07-06

Reageren op dit commentaar

popcultuur en vriendschap marlon, je had in zekere zin gelijk over die lengte - het is inderdaad niet de meest geschikte tekst voor een weblog. hij is lang, geladen, met veel verwijzingen naar bekende en minder bekende popcultuurpersonen. dat vergt veel van de lezers die het allemaal misschien nog drukker hebben dan ik. dat begrijp ik. maar voor wij was deze tekst noodzakelijk, hoe sentimenteel hij ook mag klinken. zonder deze jeugdvrienden - en de muziek die deze vriendschap mee heeft doen ontstaan - was ik niet wie ik nu ben.
om de snelle lezer te plezieren heb ik hem in vijf hoofdstukken ingedeeld. toen ik daarmee bezig was besefte ik dat dit eigenlijk maar een schets is, dat dit allemaal veel te kort is! Maar wees gerust, beste Marlon. ik zal proberen er een boek van te maken. op papier.
overigens heb ik de meeste namen van werkelijk bestaande mensen veranderd. nu weet ik zelf niet meer wie wie is.

Gepost door: martin | 11-07-06

Reageren op dit commentaar

bellen koebellen hoorde ik nie, maar wel die kleintjes (voor schaapjes?), zoals je zelf droeg en ook vingercymbaaltjes (en fietsen ook soms)

Gepost door: slö | 12-07-06

Reageren op dit commentaar

.. Ja, papier is vaak beter dan een scherm. En een boek nog beter dan een blad papier.
Het was mooi en het is nog steeds mooi. Zelfs al zie ik misschien maar de helft, of nog minder.

Gepost door: Evy | 12-07-06

Reageren op dit commentaar

gelezen het moet een hele karwei geweest zijn om deze vijf delen te lezen. en dan heb ik het nog niet over het schrijven :)

Gepost door: martin pulaski | 05-01-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.