21-06-06

TRY-OUT


Wat is er met je aan de hand, dat je weer naar het hospitaal moet?
Niets ergs.
Alleen maar een routineonderzoek en allergietesten.
Je moet jezelf goed verzorgen.
Dat doe ik, ik verzorg me goed.
Ik drink niet te veel, ik gebruik geen drugs.
Wel medicijnen, natuurlijk.
Ik eet groenten, vis, neem vitamines.
Maar er zijn, zoals je weet, veel spanningen, stress.
Soms heb ik het gevoel dat ik de wereld verlies.
Alles wordt donkerder, letterlijk.
Mijn hoofd zit in een donkere wolk.
De stemmen van de mensen rondom me klinken irreëel.

Ik wil niet over problemen praten.
Ik zou liever wat lachen.
Onnozel doen.
Doe me eens lachen…
Neen, je hebt gelijk, we moeten niet over onze problemen praten.
Laat dat maar aan Elvis over.

Jammer dat dit gisteren allemaal gebeurde.
Net voor de zomer begon.
Nog een onderzoek, bij weer een andere dokter.
Een gepeperde rekening.
Gisteren.
Toen je de leegte omhelsde en er een punt achter zette.

Vandaag begint de zomer.
Omelet?
Iets uit de diepvries?
Iets van bij de Chinees?
De mozzarella zal nu wel bedorven zijn.

Dit is geen bijster creatieve periode voor jou.
Ik heb veel te zeggen, maar ik heb nog meer te zwijgen.
Er is een diep verdriet in de kern van al wat leeft.
Het is ons verdriet dat wij daar aantreffen.
Wij vernietigen elkaar met precisie.
Neen, geen creatieve periode.
Punten, gesloten deuren.
Ik moet nochtans kunnen schrijven.
Maar nu ben ik stil, er zijn geen woorden.

Ben je bang?
Je moet niet bang zijn.
Voor wat ben je bang?
Voor gedachten.
Ik kan moeilijk met iets beginnen.
Beginnen, dat is het moeilijkste.
Je mag niet bang zijn voor gedachten.
Gedachten kunnen je geen pijn doen.
Ik zou veel kunnen schrijven, maar ik zou sommige mensen kwetsen met mijn woorden.
Als ik alles zou schrijven.
De waarheid.
De waarheid die ik voel.
Als ik woorden zou schrijven zonder erbij na te denken.
Gedachteloze woorden.
Zelfs over die omelet heb ik nagedacht.
Dat domme woord.
Dom woord, maar zo verwant met Hamlet.

Houd je geen dagboek bij?
Neen, al jaren niet meer.
Ik zet alles hier op de elektronische pagina’s.
Voor mij behoort het dagboek tot het verleden.
Soms schrijf ik een gedicht.
Vijf of zes per jaar, dat volstaat.
Ik verkies de dialoog boven de monoloog.
Maar met wie kan ik praten?
Er zullen toch wel wat mensen zijn?
Je moet vrienden hebben.
Je mag niet eenzaam zijn.

En je foto’s, zijn die dan geen dagboek?
De foto’s van jezelf?
Ik weet het niet.
Ik maak foto’s van mezelf omdat er op dit ogenblik niets anders is.
Misschien wil ik wel bewijzen dat ik besta.
Voor wie zijn die bewijzen?
Ik ben niet egotistisch, denk ik.

Gisteravond heb ik de zon zien ondergaan.
Ik zat nog wat op het terras voor ik naar mijn kamer ging.
Mooie zonsondergang net voor het begin van de zomer.
Maar het heeft geen zin daarover te schrijven.
Iedereen kan dat fenomeen met zijn eigen ogen zien.
Ik heb daar niets aan toe te voegen.
Neen, dat is niet waar.
Niet iedereen ziet de dingen op dezelfde wijze.
Ik zou graag lezen wat jij hebt gezien.

Die deur en dat punt zijn er toevallig gekomen.
Ik heb die daar niet bewust gezet.
Misschien wijzen ze niet op een einde maar op een nieuw begin.
Dat betwijfel ik, maar je weet het nooit met zekerheid.
In ieder geval weet ik niet hoe ik het moet doen.
Hoe moet ik herbeginnen?
Waar?
Misschien komt de verandering vanzelf, zoals het weer verandert, of een stemming.
Dat is een mooie gedachte, ik hoop dat het zo zal gebeuren.
Zie je nu dat je niet bang moet zijn voor gedachten.
Onbedachtzame woorden kunnen pijn doen.
Gedachten niet.
Het is zoals met de liefde, die is ook onbedachtzaam.
En wat doet meer pijn dan liefde?
Woorden van liefde, misschien?
Neen, gedachten kunnen ook pijn doen.
Bijvoorbeeld, in het begin van de zomer denken aan het einde van de zomer.
Ja, dat is waar.
Daar had ik niet aan gedacht.

Commentaren

Pijn Weet je wat ik ervan vind, martin ? Alles kan pijn doen : een gedachte, een woord, een blik, een gebaar, een boek, muziek, kunst, een mens .....
En hoe meer men van iets of iemand houdt, des te groter die pijn kan zijn.
En niet houden van is misschien wel pijnloos maar niet houdbaar, want dan voelen we niet eens onszelf, dan raken we niet eens aan ons bestaan, dan raakt ons niets of niemand meer en dat is dood zijn.
En het tegenovergestelde van pijn, heb jij daar al eens aan gedacht ?
In gedachten geef ik jou mijn liefste avondgroet,
Iris

Gepost door: Iris | 21-06-06

Reageren op dit commentaar

lief en leed en lust en eeuwigheid de zoete pijn van de liefde... en alle lust die eeuwig wil duren.

Gepost door: martin | 21-06-06

Reageren op dit commentaar

vergeten iris, wat ik nog vergat: dit toneelstukje gaat helemaal over de liefde - bij nader inzien gaat het over niets anders dan de liefde. over de terugkeer van de liefde, vooral.
daarom bedank ik je ook voor je lieve avondgroet en zend ik er jou een terug.

Gepost door: martin | 21-06-06

Reageren op dit commentaar

.. hier zou ik wat vaker moeten vragen 'wat bedoel je?'
Ik wens je veel sterkt in je gevecht tegen om het even welke ziekte, om het even welke allergie.
Vertrouwen. Misschien moeten we vertrouwen hebben. In vanalles: In de pijn. Maar ook in de vriendschap. In de liefde. In de wereld.

Gepost door: evy | 22-06-06

Reageren op dit commentaar

plezier dat doet me veel plezier, dat ik eindelijk nog eens vragen kan oproepen. dat de onduidelijkheid van de wereld binnendringt in de tekst.
ik wil er wel graag voor waarschuwen dat dit geen autobiografisch toneelstukje is. het is gewoon een beetje voortbouwen op tsjechov, hoewel ik me geenszins met de meester wil vergelijken.

Gepost door: martin | 22-06-06

Reageren op dit commentaar

verwarring 'Bizar', zit ik zo te denken.
In mijn dagelijkse leven, is dat namelijk een vraag die ik heel vaak stel: 'Wat bedoel je?'
Ik wacht ook vaak even af, laat de mensen uitpraten. Na een zin komt er meestal nog een, en dan nog een. Verklaringen, vanzelf, heel vaak.
Hier in blogland is dat anders. Ik vraag niets, meestal vraag ik gewoonweg niets. Trek conclusies. Hoe dikwijls de verkeerde?
Juist, veel vragen. Heel veel zinnen. Ja, dat ook.
Ik denk maar. Ik schrijf maar. Ik doe maar op. Het zal wel weer bezinken.

Gepost door: evy | 22-06-06

Reageren op dit commentaar

raadselachtige de aantrekkingskracht van het raadselachtige.


"All the tired horses in the sun
How'm I supposed to get any ridin' done? Hmm."
(Bob Dylan)

Ik zou hier graag een vijftigtal teksten van Bob Dylan citeren. Ik heb nooit geweten wat de man bedoelt. Dat vind ik er misschien wel het meest fascinerende aan.

evy, dat stel ik zeer op prijs, dat je de mensen laat uitpraten. die karaktereigenschap wordt veel te weinig gewaardeerd. wij praten maar en praten maar en luisteren niet naar wat de andere zegt. wij denken misschien wel dat we zelf de andere zijn! maar dat zijn we niet. maar dat weet jij heel goed. anders zou je de mensen niet laten uitpraten.


Gepost door: martin | 22-06-06

Reageren op dit commentaar

martin? en meteen na het lezen van deze mooie pennetrek vroeg ik me af of ik me zorgen hoefde te maken... na het lezen van de repliekjes ben ik weer wat geruster...
lieve groet, loretta

Gepost door: loretta | 22-06-06

Reageren op dit commentaar

.. Meestal laat ik ze uitpraten. Als het de moeite loont. Maar niet altijd. Dat moet ook niet, vind ik.
bedankt; ja, de aantrekkingskracht van dat mooie woord.

Gepost door: Evy | 22-06-06

Reageren op dit commentaar

Hallo Martin. Geen antwoord, te veel verwarring, een lange weg. Woede over oud en nieuw onrecht. Woede dat naar buiten wil en moet. Liefde kan niet leven in een lijf vol woede ook daar is hypocrisie ongewenst. Zeker zou ik mooiere stukken willen zetten, wat ik zet is wat er is. Geen lach die niet overeenstemt met wat ik voel. Er is veel onrecht en daar kan ik niet tegen liever zou ik het zonder enige schroom waar dan ook willen uitschreeuwen. Natuurlijk zou ik liever meer in de liefde willen zijn alleen nu is er bij mij de behoefte aan de energie van KALI de vernietiger.
Lieve groet een reaktie vol onmacht en woede.Laat het je goed gaan.

Gepost door: enscho | 23-06-06

Reageren op dit commentaar

goed bedankt, enscho. het gaat behoorlijk goed met me. en loretta, al evenzeer bedankt. nee, je moet je geen zorgen maken.

ik wist niet dat deze tekst zoveel vragen zou oproepen en zoveel bezorgdheid ook.

Gepost door: martin | 24-06-06

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.