17-05-06

MICHAEL CUNNINGHAM: SPECIMEN DAYS

michael cunningham,specimen days,verleden,kinderarbeid,ziekte,dood,onverschilligheid,toekomst,berusting

Door het lezen van Michael Cunninghams ‘Specimen Days’ heb ik veel aan het ‘nu’ en aan de ‘toekomst’ gedacht. Als tieners konden wij ons, hoeveel fantasie we ook hadden, geen idee vormen van de toekomst waar we nu in leven. Bijvoorbeeld de beveiligingssystemen in luchthavens, in musea, in winkels, en waar eigenlijk niet. Daar hadden wij geen idee van. Je liep gewoon overal binnen en buiten. Nu leven we met die zeer gesofisticeerde systemen, die ons bijna voortdurend observeren, maar we voelen ons toch niet echt veilig. Of wel? Misschien komt dat doordat we te veel bezitten en zijn we bang om dat te verliezen. Je vastklampen aan bezittingen, aan verzamelingen, maakt je ook bang voor allerhande rampen en voor de dood. 


Natuurlijk heb ik ook veel aan het verleden gedacht, bijvoorbeeld aan de kinderarbeid. Een van de hoofdpersonages in ‘Specimen Days’ is een kind dat lange uren voor een hongerloon zwoegt in een fabriek. Hij weet niet wat hij eigenlijk maakt en durft het ook niet vragen. Hij weet zelfs niet hoe veel (weinig) hij zal verdienen. Krijgt hij wel een loon? Dat weet hij pas als hij het krijgt. Maar wat maakt het ook uit. ‘Leaves of Grass’ leeft in hem. Walt Whitman leeft in hem. Het kind spreekt met de woorden van de dichter. Zijn gedachten zijn de gedachten van Walt Whitman. De grote dichter had waarschijnlijk geen angst voor de dood. Leven en dood waren voor hem hetzelfde.

De ziekte heeft je wat meer onverschillig gemaakt ten aanzien van de dood. Nog altijd wil je er alles voor doen om te leven, zelfs om te overleven, maar de gedachte dat je op een gegeven moment geen verweer meer zal hebben, schrikt je minder af dan vroeger. Er treedt een berusting op. Of is het aanvaarding.? Je aanvaardt de dagen zoals ze zich voordoen en geniet van de momenten die genieten mogelijk maken. Je koestert de uitzonderlijke momenten van schoonheid en uitbundigheid.

Commentaren

* Constant.

Gepost door: pam | 17-05-06

Reageren op dit commentaar

Interessante tip dat boek, bedoel ik Martin.
Ik kan in jouw visie komen betreffende onze kindertijd en nu, alhoewel ik er voortdurend aan werk om me niet nog meer angst te laten inboezemen anders leef ik niet meer mijn spontane "ik".
Ik durf wel, zoals jij, 's avonds niet meer alleen buiten te komen in mijn stad, ook al heb ik niet datzelfde meegemaakt als jij. Maar als ik 's morgens de krant lees en er staat dat er een aanranding is gebeurd, hier vlakbij, om de hoek, in de straat, dan moet ik bekennen dat ik angst voel en dat los ik dan op met bij 't vallen van de duisternis niet meer alleen buiten te komen.
Met z'n tweetjes heb ik niet dat probleem. En Gent is relatief genomen nog een veilige stad, maar toch....
avondgroet,
Iris

Gepost door: Iris | 17-05-06

Reageren op dit commentaar

cunningham ligt reeds klaar en gaat ook mee de valies in.
en zijn uitzonderlijke momenten van schoonheid niet de meest intense, momenten om even op verder te teren?

Gepost door: loretta | 17-05-06

Reageren op dit commentaar

cunningham is blijkbaar een bestseller.
en voor meer ben ik te moe.
morgen misschien beter. maar morgen is dan weer vandaag, dus moet het wachten tot overmorgen, etcetera.

Gepost door: evy | 17-05-06

Reageren op dit commentaar

angst om buiten te komen @iris: in gent voel ik mij volkomen veilig. ik vind het een heerlijke stad, onder meer omdat die spanning daar meteen van me af valt. overigens kom ik in brussel ook nogal veel buiten en ik ben zeker niet altijd bang. maar af en toe gebeurt dat wel, en zeker in bepaalde buurten (wat absurd is want zoals we weten kan het onheil overal gebeuren, en vooral thuis). maar het is inderdaad niet prettig dat je niet zomaar ongestoord gewoon je zin kunt doen.

@evy: ik weet niet of cunningham veel boeken verkoopt, misschien wel, dank zij de neus van nicole kidman, maar ze zijn allemaal goed. hij verkoopt in ieder geval minder dan god en shakespeare en da vinci of hoe heet die kerel ook weer met zijn onzintheorieën?

Gepost door: martin | 18-05-06

Reageren op dit commentaar

Dann Brown. Wat heb je eigenlijk tegen hem? De Davinci Code heb ik met zeer veel spanning gelezen, tot bijna aan het einde.Hetgeen over de kerk gaat is naar mijn mening in essentie waar, de macht, het misbruik, de manipulatie vooral rond 1400. Het ga je goed.enscho.

Gepost door: enscho | 18-05-06

Reageren op dit commentaar

da vinci ach, enscho, in feite heb ik niets tegen die man. misschien is het een brave kerel. ik heb een soort aangeboren 'stekeligheid' of 'korzeligheid' als het gaat over hypes, massafenomenen, kijkcijfers, lijstjes van bestsellers, enzovoort. misschien ben ik afgunstig en ik wil ik zelf zoveel succes? neen, dat denk ik niet.
maar ik geef toe dat er boeken, films, cd's, enz., zijn die goed verkopen en toch ook heel goed zijn, denken we maar aan 'revolver' van the beatles en 'pet sounds' van the beach boys.

Gepost door: martin | 18-05-06

Reageren op dit commentaar

pet sounds bij 'pet sounds' was ik wel helemaal vergeten dat die plaat helemaal geen succes had toen ze uitkwam. in de jaren zestig en zeventig en zeker in de jaren 80 werd je zelfs uitgelachen als je zei dat je van the beach boys hield. nu beweert natuurlijk iedereen dat ze altijd van brian wilson en zijn broers hebben gehouden. zo gaat dat met hypes.

Gepost door: martin | 18-05-06

Reageren op dit commentaar

+ ach, de hypes. ze worden gecreeerd door marketingmachines en alleen daarom zijn ze al verwerpelijk, maar wat nog veel erger is, is dat er achter de hype (meestal) een ontstellende leegte gaapt [heb ik proefondervindelijk uitgetest]. de da vinci code is controversieel, en zoals we weten verkoopt controverse, en dat is de enige reden van het succes ervan. ik heb het boek (best verkochte ooit) gelezen en moet zeggen dat de schrijfwijze/stijl ervan bedroevend slecht was. de inhoud ervan kon me maar matig boeien. kortom, er zijn veel betere boeken te lezen dan dit.

Gepost door: dirkh | 19-05-06

Reageren op dit commentaar

van Cunningham naar Dan Brown Ik heb, op een ander blog, nog niet zo lang geleden al eens geschreven wat ik van de Da Vinci Code vind. Niet veel dus.
Mét modern 'respect', toch, voor de marketingmachine; een modern verschijnsel, de beste wint. En velen trappen er in. In veel. Blindelings. Van waspoeder tot Titanic-films. Perfecte timing: boek, proces, even later de film.
etcetera. weer. toch.
De rest laat ik maar zo.

Gepost door: evy | 19-05-06

Reageren op dit commentaar

Cunnigham Vorig jaar op vakantie zijn ganse oeuvre verslonden, je raakt er verslaafd aan, steeds die sterke verhaallijn, maar ook de dreiging, er zit altijd iets aan te komen, onheil hangt in de lucht, het geluk is fragiel, misschien zijn ultieme boodschap?

mv

Gepost door: marlon | 19-05-06

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.