22-03-06

JUNKIES IN DE HERFST



Leegte, niets groeit, je bestaan verkorzelt.
In schaduwen gaapt afgrond,
Voor dode zielen onbekende tekens.
Geheugen, ernstige steen des aanstoots.
Steeds weer het glas gevuld, de stad gezocht,
onder mensen zwaargewicht tot licht herleid.

Oude geur van heroïne waait in november
je kamer binnen. Levensmoe en moedig zuchten
naar een nieuwe lente, raadsel opgelost,
ander mysterie ontrafeld. Beelden verwaterd
in zoute oplossingen en wijn van de zon.

De commentaren zijn gesloten.