25-02-06

VERWENST EN VERVLOEKT II


Niemand heeft me onder druk gezet. Er werden wel suggesties gedaan: die is goed, die is slecht, die moet eruit, die moet erin… Maar ik mag nog altijd mijn zin doen, we leven in een vrij land, dank u.

Er is een klein werkje van Titiaan alias Tiziano. Afmetingen 37,5 x 31 cm, misschien wel zijn allerkleinste doekje, met als titel Madonna en kind: zelfs op dat kleine schilderijtje zie je de ernst van zijn ROOD, benadrukt door een groen gordijn, subtiel maar zeer aanwezig op de achtergrond en een blauw kledingstuk over de zetel gedrapeerd, waarop de heilige maagd plaats heeft genomen, met het blote ventje op haar schoot, de kleine Jezus. Heb je ooit zulk rood gezien, ik geloof dat het titiaanrood heet? En dan heb ik het nog niet over de blik in de ogen van Madonna, en over de teentjes van haar linkervoet. De kleine Jezus ziet er een beetje triest uit. Wat wil je ook als je later een doornenkroon moet dragen op je mooie hoofd en een kruis op je nog jonge rug. En langs de kant van de weg staan ze te spuwen alsof het vlaggenzwaaiers zijn ergens in een bocht van de weg, tijdens een rit van de Ronde van Frankrijk: vuil uitschot! Vuil uitschot! Verdomde koning van het Crapuul! Of het allemaal waar is? Het is een sterk verhaal, zoals dat titiaanrood sterk is. Onlangs was ik op zoek naar de schilder van Hemelse en Aardse Liefde; ik vond zijn naam niet meer in mijn hersencellen. Nu is hij er terug door dat rood: het was Titiaan, of zoals hij als 'signeerder' van dit werkje heet: Titianus.

Wat ik nu eigenlijk wilde zeggen was dat die ene Titiaan zoveel meer betekent dan al die verwenste en vervloekte namen op dat verwenste en vervloekte lijstje, dat ik in een bui van wispelturigheid, misnoegdheid en galgenhumor aan het publiek heb kenbaar gemaakt, na een gesprek met mijn levensgezellin over een bepaalde ‘dikke’ acteur. Op die hele lijst staat niet een mens die ik echt ken. Misschien heb ik wel al eens iemand ‘ontmoet’, maar ik weet niet wat voor een mens iemand is, door hem of haar een keer te ‘ontmoeten’. Wat daar staan, verwenst en vervloekt, zijn NAMEN. Ik denk dat Guy Mortier wel een sympathieke kerel is. Maar zijn naam staat daar vanwege het vedettencircus. Hij heeft dat circus mee in leven geroepen. Ik weet dat het een mondiaal verschijnsel is. Als Brett Easton Ellis weer eens iemand de keel heeft overgesneden, moet dat zonodig op de voorpagina van Time Magazine staan en weegt de New York Times op zaterdagnacht een kilo zwaarder. Terwijl wij alleen maar onze aardappelen willen schillen, of, zoals in Duitsland, de vuile auto’s uit de steden houden, of een boek schrijven over titiaanrood, of… Guy Mortier heeft dat circus in België mee bewerkstelligd, dat weet iedereeen (en hij is ook niet de enige). Wat kon de man anders doen? Zijn tijdschrift op de klippen laten varen?

Ik heb begrip voor die mediamensen, maar ik mag er niet aan denken. Ze representeren een degoutante wereld. Wat moet ik van Tom Waits denken, die 100 euro vraagt voor een toegangskaartje tot zijn krakende stem, Martha, Hold On, Get Behind the Mule, enzovoort? Niets! Ik wil niets denken.

Toch zijn er figuren bij, niet eens droevige figuren, ze zien er bijzonder tevreden uit, die ik haat vanuit de grond van mijn hart (hoewel ik niet kan haten): dat zijn die azijnpissers die de haat verkondigen, die ons tegen elkaar in het harnas jagen, die van ons angstazen maken of, erger nog, cynici. Mensen die ons beletten te slapen, die ons bang maken voor onze buren, die beweren dat ‘wij’ beter zijn dan de ‘anderen’… Mensen die niet weten wie ‘wij’ zijn… Ben ik dan geen ‘Vlaming’? Spreek ik dan geen ‘Vlaams’ zoals zij? Om het kort te houden, want het wordt laat, en het uitgangspunt over de Madonna met Kind van Titiaan was veel aangenamer om stil bij te blijven zitten: als ik zou willen snoeien, en misschien doe ik dat nog wel, dan zou ik veel van die verwenste en vervloekte mensen schrappen, maar wie zeker zou blijven staan in die verdoemde lijst is het Vlaams Belang.

Dat ik nu niet over Melody Nelson heb geschreven en over Jan Decorte en Sigrid Vincks, dat is de schuld van die zwarte heren en die zwarte dame, zo noem ik hen, want ik wil beleefd blijven. Aan alle anderen en zeker aan mijn vrienden en geliefden draag ik de schoonheid van de wereld op. Om even helemaal de sentimentele toer op te gaan: mijn vriend B. ga ik verdomd missen. Als hij weg is zal ik weer mijn goede oude ignorante zelf worden. Maar die verdomde eend moeten we nog eten. De erbij horende wijn is echter al opgedronken. Zoals het hoort. Amen.

Commentaren

.. Wat ik in feite had willen schrijven:
Dat ik bijvoorbeeld niet echt een probleem heb met Erik Van Looy, of met Wim Obrouck. Of met Guy Mortier. Of met nog wel enkele anderen.
Dàt wou ik in feite schrijven.
Ik deed het niet. Hou het algemeen. Noem het ‘beïnvloeding’.
Ik ‘bewonder’ zelfs veel van de namen die je schreef vanwege hun volhouding. ‘Bewonderen’ is echter ook al relatief, maar laat ik het maar zo noemen. Als tegengewicht. Vanwege datgene wat ze aan de wereld geven; goed of slecht, ze geven veel aan de wereld. De wereld vraagt. Om amusement, om heldenverering. Zij doen. Ze houden vol, ze bijten zich vast. Ze zijn vaak van hun pad niet af te brengen. Drijfveer ‘geld’? In sommige gevallen misschien wel, in andere gevallen zeker niet. Zelfs al begrijp ik soms hun drijfveer niet, ze doen enorm gedreven wat ze doen. Dat alleen al verdiend veel respect.
Ik ook, ik ken de mensen achter de namen niet. Dus ik moet me excuseren. Ik heb me laten misleiden. Zoals zo vaak.
Ik wou niet tegen je in gaan. Eerst wou ik zelfs niet reageren. Ik dacht ‘wat doet hij nu?’. Daarna had ik het moeilijk met de andere reacties. Ik vond dat ze zich niet moeten moeien. De ‘Critici die Beter Weten’. Toen moeide ik me toch.
Ik voel me betrapt.
Verdiend.
Met Hemmerechts heb ik toch een probleem, als ik haar bezig zie of bezig hoor, soms hoor ik haar, als achtergrond. Bij sommige anderen stel ik me ook wel vragen. En bij het Vlaams Blok nog meer. Ook al stel ik me bij het Vlaams Blok helemaal geen vragen. Ik mag een probleem hebben met het Vlaams Blok, vind ik.
Ik had beter spontaan en dadelijk gereageerd. In plaats van eerst te kijken, en na te denken. Soms vervloek ik mijn spontaneïteit. Nu wou ik dat ik het geweest was. Te laat. (dit is in elk geval spontaan)

Gepost door: evy | 25-02-06

Reageren op dit commentaar

20.000 mijlen bezoekers Afgelopen nacht is mijn 20.000ste bezoeker hier langs geweest? Wie zou het geweest zijn. Ik was er graag bij geweest, ik ben lang opgebleven, heb mijn computer waakzaam in het oog gehouden, maar het werd echt te laat, en nu is het weer te laat. De 20.000ste bezoeker is alweer weg. Of bezoekster natuurlijk, dat is hetzelfde. Neen, dat is niet hetzelfde. Ik wil je bedanken, lieve bezoekster of bezoeker, jij geeft me de zin en de moed om hier geregeld een deel van mijn leven en van mijn ziel in schijfjes gesneden en tot letters herleid als klein geschenk aan te bieden. Een geschenk dat ik om een mij onbekende reden aan jou, aan de wereld verschuldigd bent. Misschien vanuit het verlangen om me te verzoenen?

Gepost door: martin | 25-02-06

Reageren op dit commentaar

@evy-blasé "Daarna had ik het moeilijk met de andere reacties. Ik vond dat ze zich niet moeten moeien. De ‘Critici die Beter Weten’. Toen moeide ik me toch. Ik voel me betrapt. Verdiend. "

criticus: god mens hou nu toch eens uw pedante kont en leer Nederlands.

Gepost door: marlon vanco | 25-02-06

Reageren op dit commentaar

guy mortier bij nader inzien heb ik guy mortier geschrapt. het is fijne man, hij heeft veel gedaan voor de rock & roll. arno heeft gelijk: hij had in de jaren zestig een uitstekend radioprogramma.

Gepost door: martin | 05-03-06

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.