11-12-05

HANDEN EN VLEUGELS


De zoon zit neer met in zijn handen zijn vaders postzegels uit alle landen van de wereld.Waarom zo'n verzameling, denkt hij. Wat heeft ze toegevoegd aan zijn leven? Wat blijft mij over? Is er een methode voor het bestaan?

Soms twijfelt hij aan de zinnen die zijn lichaam dragen. Af en toe, in vertwijfeling of wanhoop, gaat hij naar de haven toe, waar mannen met geruite hemden aan de schepen, die hun bonte vlaggen voeren, lossen en weer laden. Grote witte vogels spiegelen zich er in het water. Dokwerkers en meeuwen (geen leeuwentemmers, geen efemere fotomodellen) bezegelen opnieuw de zekerheid van zijn wereld met hun handen en hun vleugels.

Commentaren

.. graag gedaan.
en mooie beelden.
[onvoldoende]:
heel graag gedaan.
en heel mooie beelden.

Gepost door: evy | 11-12-05

Reageren op dit commentaar

.. ... maar toen had ik de beeldfoto nog niet gezien.

Gepost door: evy | 11-12-05

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.