07-12-05

BERGMANESK, ETCETERA


zevende zegel
 

STILTE 1.

Heel stil ben ik en toch wordt wat ik niet zeg nog gehoord. Misschien wil ik wel dat mijn zwijgen wordt afgeluisterd, zoals de seriemoordenaar ernaar verlangt te worden gepakt (zegt het cliché). Zwijgen als de dood. Of van de dood een deugd maken? Dit klinkt allemaal wel Bergmanesk.

VRIJE WIL.

Het is mijn wens om vrij te zijn.Maar ik weet het niet. Ik voel me gebonden, opgesloten in een gevangenis van stilte en vergetelheid. "Free at last, free at last", maar toch werd hij doodgeschoten. Martin Luther King. Ik weet het echt niet of wij vrij kunnen zijn. Vaak citeer ik dan maar iemand, als ik het niet weet. Bob Dylan bijvoorbeeld:

“Life is sad
Life is a bust
All ya can do is do what you must.
You do what you must do and ya do it well,
I'll do it for you, honey baby,
Can't you tell?"
(Uit Buckets of Rain, op Blood On the Tracks)

SCHIMMEN.

Een schim is maar een woord. Maar een woord. Maar een woord kan diepe lagen aanboren, in de psyche, in het lichaam, in de wereld. Het woord schim is een pijl recht naar het hart. Het woord legt zenuwen bloot, haalt de grond onder de voeten weg. De schim waarover ik het onlangs had, was geen echte schim, geen visioen of hallucinatie, het was een woord, een metafoor, maar met een reële stem, met een duidelijk traceerbaar accent. Ik gebruik geen drugs en ben geen alcoholist.

VERONTWAARDIGING.

Ik ben met niets tevreden en heb niet echt iets. Niets om over naar huis te schrijven. Soms is er een kleinigheid, soms is er helemaal niets. Zelfs geen grond onder je voeten. Zelfs geen schim. Zelfs geen stem. Misschien heb je wel veel als je met alles tevreden bent, als je berust in je lot. Maar dat is dan ook weer niet goed. Gisteren las ik in de krant het woord 'verontwaardiging'. Dario Fo wil burgemeester van Milaan worden en zegt dat we te weinig verontwaardigd zijn over allerlei onaanvaardbare gedragingen en toestanden. Ik denk dat hij gelijk heeft en dan kun je natuurlijk niet berusten in je lot en met alles tevreden zijn.

STILTE 2.

Ik heb me stil gehouden. Door de ramen van de wereld gekeken tot ik erbij neerviel. Tegen die ramen gesproken, als er zich schimmen lieten zien. Naar de schimmen achter die ramen heb ik geluisterd. Vooral geluisterd, ja. Me stil gehouden. Nu ben ik op van de zenuwen, zoals men zegt. Schimmen. Woorden. Kon ik maar aan mezelf ontsnappen in een mooie, grote auto met een goedgeklede en zwijgzame chauffeur, om het even waar naartoe als het maar weg is van de wereld (zoals Baudelaire het wenste). Maar je weet dat ik dat niet kan, mijn lief, net zomin als ik een Bergman kan zijn.

Commentaren

alvast al ik Ik heb altijd wel iets te zeggen; vanuit mijn (niet altijd innerlijke) verontwaardiging. En ik ben stil, maar zo vaak niet stil, en soms té, maar soms niet stil genoeg.
En nu, vooral, heb ik geen tijd; omdat ik te veel heb, en van zo veel te weinig.
Omdat ik nooit tevreden ben.
Ik kom hier op terug, zeer zeker, wil nu liever alles laten vallen, maar dat kan niet, omdat ik even weg moet, en wil.

Gepost door: evy | 07-12-05

Reageren op dit commentaar

* Op één van mijn zelfzame momenten met toegang tot 'n computer had ik dit al gelezen, nu nog een keer. Niets van opmerking - noch nuttig, noch nutteloos. Wel denken, overdenken en nadenken en mischien nog een keer van achter naar voor. Ook ik traceer nu en dan - regelmatiger dan waar ook - herkenbare sporen, één van de redenen waarom ik me hier goed voel. En waarom het zo'n deugd deed te lezen dat je je herkende in mijn woorden :) Het is als een soort van eer, alhoewle dat zo'n pretentievol woord is. Maar je weet wel wat ik bedoel, hoop ik dan. Deugdzaam, voedend, vervullend. In de ogen zullen we onze meestrijders herkennen. Samen het leven opduiken uit deze wirwar. Nu nog in de ogen kijken. Alleen maar in de ogen kijken.

Gepost door: ¨pam | 09-12-05

Reageren op dit commentaar

.. Het mijne is een oud verhaal.
Niet oud in weken, noch in dagen.
enkel in aantallen van gedachten
en aantallen van woorden

Het is, wat het reeds was;
te zeer het mijne.
mijn woorden, mijn lieve stilte, mijn tevredenheid, zelfs al is die on-

mijn verontwaardiging, mijn vastbijten
mijn kippenvlees, mijn grage zien
mijn onrust en mijn rust
en al het andere

Ik kan ze niet verhalen,
niet echt.

Gepost door: evy | 11-12-05

Reageren op dit commentaar

looks like there are lost souls more in the boat than expected....
will we sail or will we drown?
that's the question....

Gepost door: lord cms | 11-12-05

Reageren op dit commentaar

.. Maybe there are no questions..
Anyway: I will sail.

Gepost door: evy | 11-12-05

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.