18-09-05

ONVOLTOOID LIED


Zoals de oude dichters deden, met leed
van een onvoltooid lied onder het vel,
zo trekt hij door blauwe velden onder
de Grote Beer, op zoek naar een beeld
dat de koude aarde weigert te geven.

In de tuin van een onbeëindigd paleis
waar nooit iemand komt, komt hij bij,
zijn schoenen nog vochtig en donkerblauw,
staat hij uit zich op in een nieuw leven
dat licht is omdat niets wordt voltooid.

De commentaren zijn gesloten.